|
Hier ben je welkom als je de laatste speltak, de R/S, hebt doorlopen en overvliegt naar de Stam. Net als andere speltakken hebben wij ook opkomsten. Ook hebben wij uitwisselingen met andere Stamgroepen uit de regio. Ook gaat de Stam op NPK in de Marnewaard. En verder ondersteunen wij de vereniging in de breedste zin van het woord. Dat kan een klein klusje zijn, maar ook een week lang op een gezamelijk zomerkamp bijvoorbeeld. Maar het hebben van plezier is toch wel een voorwaarde als Stammer zijnde. Vragen mag je stellen aan de vier "bestuursleden" van de Bacchusstam.
Toen iedereen eenmaal goed en wel op pad was, bleek dat de timing vrij goed was, want in Bottrop aangekomen bleek dan er ongeveer 15 minuten zat tussen de eerste en de laatste auto die aankwam. Dat beloofde dus een mooi dagje te worden. En ja hoor, een mooi dagje werd het ook. Na door de ingang ingecheckt te zijn(wat vrij snel kon gaan, omdat Martijn van te voren ons bezoek aangekondigd had via internet en daar ook besproken had) en van een polsbandje voorzien te zijn, konden we doorlopen en onze ski's, snowboards en schoenen afhalen. Een snelle omkleedbeurt en iedereen was der Rudi-waardig. Op naar de piste! De een nog onwenniger dan de ander stonden we klaar voor een oefenritje. Ondergetekende was samen met enkele andere vrienden dapper genoeg om eerst de kinder heuvel te proberen op een snowboard. Alsof we jarenlang niets anders gedaan hadden dan snowboarden daalden we af. En na deze geslaagde testrit konden we het natuurlijk niet laten om dan maar voor het echie te gaan. Op naar 'the real thing'. Even huiverden we, omdat de piste toch ietsje stijler leek. Maar ja, tuurlijk laten wij ons niet kennen. Op naar beneden! Dood of de gladiolen! Man, man, man, gladiolen waren we! Als helden gleden we naar beneden. En niet alleen de boarders, maar ook de mannen en vrouwen op ski's gingen als volleerde glijders. En het bleef niet bij één glij-beurt, want spoedig volgde de een na de andere over de baan. Een waar glij-festijn was het. Nouja, festijn, eigenlijk begon de maag alweer te knorren. Gelukkig was daar het Bottrop-eet-ding. Ditmaal geen Anita's achter de frituur, want de keuken kregen we helaas niet te zien. En we kregen ook waardig voedsel te eten, want het ski-resort is nou eenmaal onderdeel van de Van Der Valk-keten. Dus geen kadavers voor ons op ons bordje. Zelfs broodjes Unox wisten ze ons voor te schotelen. IJsjes hadden ze er ook. Niet dat we er veel van gehad hebben hoor, sommige 'slechts' 6 a 7 per maaltijd. En we hebben er slechts 2 keer een maaltijd genuttigd. We hebben tussen de maaltijden door nog veel plezier op de piste gehad, maar ook de lift was een succes. Een mooie balans tussen pronken naar ski-chickies en even je rust pakken. En nonchalant als sommige zijn, lukt beide. Via deze weg wil ik de chauffeurs bedanken, maar ook Martijn Kors voor het organiseren, en daarnaast Anne Lotte, Annamieke, Carolla, Marlies, Daniëlle, Martijn van Daniëlle, Kor, Niels de Flipper, Theo, Siep, Sander, Thijmen, Robin, Perry, George en natuurlijk mijzelf niet te vergeten.
Arnold Afgelopen zaterdag werd de jaarlijkse Regio Kroegentocht weer georganiseerd. Ditmaal weer ouderwets scouting, met een nieuw smaakje. Alle opdrachten en aanwijzingen werden via de twitter verspreid. Voor iedereen die niet weet wat twitter is, had niet mee kunnen lopen. De start was vanaf het gebouw van de Woudlopers Kibbling, waar mijn groepje en ik net op tijd aankwamen om nog in de vertrekkende stroom scouts aan te kunnen sluiten. We stonden al vrij snel op de Grote markt tussen verschillende andere groepen, toen partner Fänrik een twitterbericht opmerkte. We kregen onze eerste opdracht: een toren bouwen van bierviltjes zonder dat de platte kanten op elkaar gestapeld waren. Kennelijk hadden de andere groepen die opdracht niet, want iedereen stond groepsfoto's te maken van Von Rabenhaupt. Stiekem maakte Martijn een foto van de andere groepen bij het standbeeld. Nouja, op dat moment brulde Husky: "We weten de eerste kroeg: we moeten naar Buck Shot." Grapje hoor, maar we zijn toch maar naar Buck Shot vertrokken, ook al volgde geen enkele andere groep ons. In Buck Shot aangekomen troffen we nog andere fanatieke deelnemers aan, welke de opdracht kregen om een ritje te maken op het peerd van ome Loeks. Dus nadat we een stapelbierviltjes op z'n kant hadden gefotografeerd en doorgestuurd gingen wij met hun mee naar 't station. Onderweg kregen we de opdracht om een foto te maken van je groepje die een air-concert gaven in de muziekkoepel in het Noorderplantsoen. Die hebben we stiekem onderweg naar 't station gefaked bij een stukje gemeente plantsoen. Weer een punt gescoord met ons team! Nu we toch bij 't peerd waren, konden we net zo goed ook even een foto'tje meepakken. Leuk voor later, was onze gedachten. De volgende opdracht was om een foto van Von Rabenhaupt te maken, maar ja, die hadden we al. Echter, we gingen naar een deelnemende kroeg, de Bres, en die zat aan 't Noorderplantsoen. Dan kwamen we dus langs Von Rabenhaupt. Toch maar even snel een foto gemaakt met wel de juiste groepsleden erop. Vervolgens kregen we de opdracht om 't Peerd van ome Loeks voor een ritje mee te nemen. Die foto hadden we gelukkig al. Dus konden we ons focussen op de nieuwe opdracht: een toren van mensen maken voor d'Olle Grijsaard. Mooie foto geworden, alleen vond de organisatie hem niet heel erg geslaagd volgens mij. We stonden prachtig te balanseren en lieten Hopman de foto maken. Dus zo goed als het complete team stond op de foto. We stonden aan kop, wist de tussenstand ons te melden. Joehoe! Feestje! Op naar deelnemende kroegen. Nu we alle opdrachten hadden ingestuurd moesten we nog wat kroegen zien mee te pakken. Evenals ervoor zorgen dat we optijd terug waren voor de prijsuitreiking. Dat was weer een beste tippel, vanaf Grote Markt, naar Noorderplantsoen, naar 't Pakhuis en vervolgens naar Pruim City, waar niet het meest gekwalificeerde personeel in de garderobe staat(alvorens we naar huis konden 1,5 uur staan wachten op de jas van Arnold). Gelukkig, de prijsuitreiking na de eerste sessie van een band. En ja hoor, wie sleept er alle prijzen in de wacht? Soms staan de beste stuurlui aan wal, maar het kan zo nu en dan ook aankomen op echte zeelieden! Leve de Triton Stam! Ik wil mijn groepsgenoten ook nog even bedanken voor deze voortreffelijke avond: Martijn K, Bagheera, Husky, Fänrik, Hopman en stiekem mijzelf ook een beetje.
|
Welkom bij de Bacchusstam van Scouting Veendam.
